داغـــــونم

سلام عزیزم.

فکر نکن به فکرت نیستم .باور کن همیشه توی ذهنمی.اما اصلا وقت نمی کنم بیام بهت سر بزنم.حالت و بپرسم .دوست ندارم بهم بگی هر وقت حالت بده میای پیشم.می دونم همچین آدمی هستم اما تو اینو نگو.خواهشا.بذار اگه این کارو هم می کنم بازم بیام اینجور وقتها پیشت.اگه نگم بهت باور کن دق می کنم.

اوضاع روحیم اصلا خوب نیست.زندگیمون داره نمی گم به سختی اما خیلی حساب شده میگذره.در حالی که مامان افشین اینا اگه کار ساختن خونه رو بدن به افشین هم از لحاظ مالی واسمون خوبه و هم این که می دونیم سال دیگه توی خونمونیم. از این بلاتکلیفی در می اییم.اما ....اما .... اما.....

حال افشین هم بهتر از من نیست.اونم یه کلمه با من حرف نمیزنه.

مامان هم ۱۰ روز رفت روسیه بلافاصله رفت ۴ روز شیراز بعدشم رفت۱ ماه مشهد و بعدشم ۷ روزتهران و الانم همدان.

از همدان هم گفته میرم تهران. اینم از مامانمون که ۲ ماه نیست.

دلم خیلی گرفته.خیلی خیلی.افشین بیچاره هم هی میگه من که شوهر خوبیم.

واقعا از دست همشون ناراحتم.از نازنین هم حتی.که اینقدر بی معرفته یه زنگ نمی زنه.حتی سالگرد ازدواجشونم بهش تبریک گفتم اما جوای اس ام اسمو نداد.واقعا که!!

رژیم سختی هم گرفتم.توی هفته گذشته ۱کیلو لاغر شدم- این هفته هم قراره ۱ کیلو لاغر شم.می خوام به ۵۰ برسم.

ببین یه ذره که باهات حرف می زنم حالم خوب میشه.مرسی که بهم این اجازه رو میدی.بوووس