وزنه تعادل

فكر ميكنم توي روابط هميشه بايد يه چيزي بلنگه، هميشه .هيچ وقت نميشه همه چي سر جاش باشه. هميشه روابط يه طرفه است ، هميشه يكي يكي ديگه رو بيشتر دوست داره ، هميشه يكي بايد كوتاه بود ، هميشه يكي بايد منت كشي كنه، هميشه يكي بايد بي محلي كنه ، هميشه يكي بايد پيش قدم بشه واسه آشني ، انگار وجود نداره رابطه اي كه هر دونفر بخوان اين كار ها رو بكنن، و چه زيباست رابطه اي كه ترازواش وسط. من كه نداشتم ، يا طرف سنگين ترازو بودم ، يا طرف سبكش ، اون وزنه اي كه باعث ميشه اين دو كفه به هم نزديك شه توي رابطه چيه ؟!؟ اون وزنه يعني همون دوست داشتن است ؟! كه اگه باشه كوتاه مياد منت ميكشه بي محلي نخواهد كرد و . و ... و .

اون وزنه چيه ؟!؟ شايد اين قدر بايد اون طرف ترازو وو درست انتخاب كنيم كه اون وزنه تعادل زياد نخواد سنگين باشه ، زياد مجبور نشيم مايه بزاريم كه بلند كردن همون هم داستان!